W edytorze budujesz to, co robi automatyzacja. Umieszczasz wyzwalacz na płótnie, dodajesz kolejne kroki, łączysz je liniami i wypełniasz każdy krok. Ten artykuł prowadzi przez edytor od pierwszego wyzwalacza do opublikowanej wersji.
Otwieranie edytora
Na liście automatyzacji kliknij automatyzację albo wybierz Edytuj w jej menu. Aby zacząć od zera, utwórz nową automatyzację i wybierz Puste płótno.
Nowa automatyzacja zaczyna się od jednego bloku zastępczego o nazwie Wybierz wyzwalacz i ma nazwę Bez nazwy. Kliknij nazwę na górze, aby ją zmienić. Przed zapisaniem potrzebna jest nazwa.
Edytor ma cztery obszary:
- Pasek na górze z nazwą, przełącznikiem Aktywna, narzędziami, przyciskiem Zapisz i menu z dodatkowymi akcjami.
- Biblioteka po lewej ze wszystkim, co możesz dodać.
- Płótno pośrodku z Twoim przepływem.
- Panel ustawień po prawej, który otwiera się po zaznaczeniu bloku.
Kliknij Automatyzacje w lewym górnym rogu, aby wrócić do listy. Przy niezapisanych zmianach pojawi się pytanie, czy mimo to chcesz wyjść.
Biblioteka
Biblioteka ma dwie karty: Wyzwalacze i Akcje.
- Wyzwalacze zawiera to, co może uruchomić automatyzację, na przykład nowego członka, opłacone zamówienie albo ukończoną lekcję.
- Akcje zawiera to, co robi automatyzacja. Najpierw jest sekcja Sterowanie: to elementy, które kształtują przepływ, takie jak warunki, opóźnienia, rozgałęzienia i pętle. Po niej są właściwe akcje.
Obie karty są pogrupowane według źródła. Pierwsze źródło zawiera wbudowane bloki Twojej platformy, a integracje są dalej w kolejności alfabetycznej. Liczba obok źródła to liczba jego bloków. Kliknij źródło, aby je otworzyć; większe źródła są podzielone na kategorie, takie jak Członkowie, Płatności czy Kursy. Strzałka na górze prowadzi z powrotem.
Sekcja Ostatnio używane pokazuje cztery bloki ostatnio umieszczone z otwartej karty, więc te najczęściej potrzebne są zawsze pod ręką.
Aby szybko znaleźć blok, wpisz tekst w pole wyszukiwania nad kartami. Przeszukuje ono nazwy i opisy we wszystkich źródłach otwartej karty.
Strzałka obok tytułu biblioteki zwija bibliotekę do wąskiego paska, żeby dać płótnu więcej miejsca. Kliknij ikonę na pasku, aby ją znowu otworzyć. Na telefonie biblioteka startuje zwinięta.
Dodawanie i łączenie bloków
Blok możesz dodać na dwa sposoby:
- Przeciągnij go z biblioteki na płótno i upuść tam, gdzie chcesz.
- Kliknij lub dotknij go. Edytor umieści go po prawej stronie Twojego przepływu.
Pierwszy dodany wyzwalacz zastępuje blok zastępczy Wybierz wyzwalacz i zajmuje jego miejsce. Możesz też zaznaczyć blok zastępczy i wybrać zdarzenie w polu Typ wyzwalacza w panelu ustawień. Automatyzacja może mieć więcej niż jeden wyzwalacz; każdy uruchamia połączone z nim bloki.
Każdy blok ma po lewej kropkę dla linii przychodzącej i po prawej jedną lub więcej kropek dla linii wychodzących. Aby połączyć dwa bloki, przeciągnij od kropki po prawej stronie pierwszego bloku do kropki po lewej stronie następnego. Obowiązuje kilka zasad:
- Wyzwalacz nie ma linii przychodzącej, a po bloku Koniec nic nie może nastąpić.
- Blok nie może połączyć się sam ze sobą.
- Linia nie może prowadzić z powrotem do bloku, który jest wcześniej w przepływie. Edytor nie pozwala jej narysować. Aby powtarzać kroki, użyj bloku Pętla.
- Wejście przyjmuje jedną linię. Jeśli narysujesz drugą linię do tego samego wejścia, zastąpi ona pierwszą. Tylko wyzwalacze mogą dzielić wejście.
Aby przenieść linię, przeciągnij jeden z jej końców na inną kropkę. Obowiązują te same zasady, a jeśli puścisz ją w innym miejscu, linia zostaje tam, gdzie była.
Aby usunąć linię lub blok, kliknij go i naciśnij klawisz Backspace. Ctrl+Z cofa ostatnią zmianę, a Ctrl+Shift+Z ją przywraca. Na Macu użyj Cmd zamiast Ctrl.
Warunki, rozgałęzienia i opóźnienia
Porządkowanie i poruszanie się
Uporządkuj na górnym pasku układa wszystkie bloki od lewej do prawej wzdłuż ich połączeń i dopasowuje przepływ do widoku. To najszybszy sposób na uporządkowanie przepływu po dodaniu kilku kroków.
Znak zapytania obok otwiera Pomoc, krótki przewodnik po poruszaniu się po płótnie, z jedną kartą dla myszy i jedną dla gładzika:
- Przesuwanie: przeciągnij płótno lewym przyciskiem myszy lub jednym palcem.
- Powiększanie: przewiń kółkiem myszy lub zsuń palce na gładziku.
- Zaznaczanie kilku bloków: przytrzymaj Ctrl (Cmd na Macu) i kliknij je.
Na mniejszym ekranie Uporządkuj i pozostałe narzędzia przenoszą się do menu obok przycisku Zapisz.
Integracje, które nie są jeszcze połączone
Bloki z integracji, której jeszcze nie połączono, są w bibliotece wyszarzone i mają chip Połącz. Nie da się ich przeciągnąć. Kliknij jeden, a otworzy się okno łączenia tej usługi. Gdy połączenie działa, blok od razu trafia na płótno.
Dodaj integrację na dole biblioteki otwiera to samo okno bez bloku, na przykład aby połączyć usługę przed rozpoczęciem budowania.
Jeśli blok na płótnie należy do integracji, która nie jest połączona, jego panel ustawień pokazuje Nie połączono z linkiem Połącz, a blok liczy się jako problem (zobacz niżej). W akcjach, które potrzebują konta, wybierz je w polu Integracja w panelu ustawień. Jeśli jeszcze go nie ma, przycisk Dodaj integrację pozwala je połączyć.
Konfigurowanie bloku w panelu ustawień
Kliknij blok, aby po prawej otworzył się panel ustawień. Jego nagłówek pokazuje rodzaj bloku, na przykład Wyzwalacz lub Akcja, oraz jego nazwę. Poniżej wypełniasz ustawienia tego bloku. Pola wymagane są oznaczone gwiazdką. Bloki bez ustawień, takie jak Koniec, pokazują „Ten blok nie ma ustawień.”
Na dole panelu ustawień:
- Usuń usuwa blok i jego linie.
- Ikona kopiowania (Duplikuj) umieszcza na płótnie kopię bloku z tymi samymi ustawieniami, lekko przesuniętą.
- Zapisz zapisuje całą automatyzację.
Naciśnij Esc albo krzyżyk w nagłówku, aby zamknąć panel ustawień. Na telefonie panel ustawień kończy się nad paskiem nawigacji, więc te przyciski pozostają w zasięgu.
Wyzwalacz ma w panelu ustawień własne pola. Niektóre zawężają go do jednego elementu, na przykład Kurs albo Dni nieaktywności. Znajdują się tuż pod polem Typ wyzwalacza, przed Warunki.
Pola tekstowe wielu akcji, na przykład temat i treść e-maila, przyjmują
symbole zastępcze, takie jak lub [|First Name|]. Gdy
automatyzacja działa, zastępowane są one danymi członka. Bloki sterujące
pracują na wartościach z wyzwalacza, zapisywanych jako {{key}}. Jakie pola
ma każdy wyzwalacz i każda akcja oraz pełną listę symboli zastępczych opisuje
artykuł o wyzwalaczach i akcjach.
Karta Przebieg
Gdy otworzysz przebieg z Historia przebiegów, płótno przełącza się na odtworzenie tego przebiegu tylko do odczytu. Panel ustawień ma wtedy dwie karty: Ustawienia pokazuje ustawienia bloku w ówczesnej postaci, a Przebieg pokazuje jego status, czasy oraz dane, które weszły i wyszły.
Testowanie i historia przebiegów
Usuwanie problemów
Edytor sprawdza przepływ w trakcie pracy. Blok z problemem dostaje znak ostrzeżenia, a na górnym pasku pojawia się żółty trójkąt z liczbą problemów. Najedź na trójkąt, aby zobaczyć listę; kliknij go, aby przejść do pierwszego bloku z problemem. Panel ustawień tego bloku wymienia jego problemy na górze.
Typowe problemy to:
- „Wyzwalacz nie ma wybranego typu zdarzenia.”
- „„Dni nieaktywności” musi wynosić co najmniej 1.”
- „Akcja nie ma wybranego typu.”
- „Wymagana integracja nie jest połączona.”
- „Opóźnienie nie ma czasu trwania.”
- „W kroku „Uruchom przepływ” nie wybrano przepływu.”
- „Brak połączenia przychodzącego. Ten blok jest nieosiągalny.”
Pełna lista z opisem, co zrobić, jest w artykule Testowanie i historia przebiegów.
Zapisywanie działa także przy otwartych problemach, więc możesz przerwać w połowie i wrócić później. Automatyzacja może jednak nie działać zgodnie z zamiarem, dopóki ich nie usuniesz. Jeśli przepływ ma błąd strukturalny, na przykład gdy usunięto wszystkie wyzwalacze, zapis zatrzymuje się z komunikatem „Przepływ ma błąd w strukturze i nie mógł zostać zapisany.”
Zapisywanie i włączanie
Kliknij Zapisz albo naciśnij Ctrl+S (⌘S na Macu). Podpowiedź przycisku i przewodnik wprowadzający podają skrót dla Twojego urządzenia. Przycisk przez chwilę pokazuje Zapisano. Dopóki masz niezapisane zmiany, przycisk jest wyróżniony, a przeglądarka pyta przed zamknięciem karty.
Przełącznik Aktywna na górnym pasku decyduje, czy automatyzacja działa. Nowa automatyzacja startuje wyłączona. Przełącznik zaczyna obowiązywać po zapisaniu.
Gdy włączasz ją przy otwartych problemach, musisz to potwierdzić i widzisz listę problemów. Aktywuj i tak ją włącza. Zapis z włączonym przełącznikiem zatrzymuje się z komunikatem, jeśli blok potrzebuje integracji, która nie jest połączona, albo jeśli automatyzacja jest zarchiwizowana.
Wersje, publikowanie i przywracanie
Każdy zapis tworzy nową wersję. Aktywna jest naraz tylko jedna wersja: opublikowana. Dzięki temu możesz pracować nad przepływem, nie zmieniając tego, co dzieje się u Twoich członków, dopóki wszystko nie będzie gotowe.
- Pierwszy zapis automatyzacji jest publikowany od razu.
- Każdy kolejny zapis jest szkicem. Informacja na górze płótna mówi: „Zapisano jako szkic. Te zmiany nie są jeszcze aktywne.” Kliknij Opublikuj w tej informacji, aby szkic stał się aktywny. Informacja pojawia się po zapisie, po przywróceniu wersji i za każdym razem, gdy otwierasz automatyzację, której najnowsza wersja nie jest opublikowana.
- Na liście automatyzacji żółta ikona ołówka oznacza automatyzację z Nieopublikowane zmiany.
Przebieg testowy zawsze używa najnowszej zapisanej wersji, więc możesz wypróbować szkic przed jego opublikowaniem.
Panel Wersje
Wersje na górnym pasku pokazuje do 100 ostatnich wersji, od najnowszej, z czasem i członkiem zespołu, który ją zapisał. Etykiety pokazują, która wersja jest która:
- W edycji: wersja widoczna w edytorze.
- Opublikowana: wersja, która działa.
- Szkic: wersja, która nigdy nie została opublikowana.
Zaznacz wersję, aby porównać ją z tym, co jest teraz na płótnie. Porównanie wymienia, co zmieniłoby przywrócenie tej wersji, w podziale na Dodanie bloku, Usunięcie bloku, Zmiana typu bloku, Ponowna konfiguracja bloku, Dodanie połączenia i Usunięcie połączenia. Jeśli nic się nie różni, widzisz „Ta wersja jest strukturalnie identyczna z bieżącym płótnem.”
Pod porównaniem są dwa przyciski:
- Opublikuj czyni zaznaczoną wersję aktywną. Nie ma go, gdy wersja jest już opublikowana. Publikowanie zatrzymuje się z komunikatem, jeśli wersja używa integracji, która nie jest połączona.
- Przywróć tę wersję kopiuje zaznaczoną wersję do nowej wersji i ładuje ją do edytora. Dla wersji, którą edytujesz, przycisk ma napis Już aktualna i nie da się go kliknąć.
Przywrócenie zastępuje płótno. Jeśli masz niezapisane zmiany, najpierw pojawi się pytanie: „Masz niezapisane zmiany. Przywrócenie zastąpi je tą wersją. Przywrócić mimo to?” Nowa wersja jest szkicem i sama nie staje się aktywna. Kliknij Opublikuj w informacji na górze płótna albo otwórz ponownie Wersje, zaznacz wersję oznaczoną W edycji i kliknij Opublikuj.
Duplikowanie i usuwanie
Menu obok przycisku Zapisz ma jeszcze dwie akcje:
- Duplikuj tworzy kopię automatyzacji z jej ostatnio zapisanej wersji i otwiera ją w edytorze. Kopia dostaje dopisek „(Kopia)” po nazwie, startuje wyłączona i ma tę wersję już opublikowaną. Niezapisane zmiany nie są kopiowane, więc najpierw zapisz.
- Usuń pyta: „Usunąć tę automatyzację? Trafi do kosza. Możesz ją przywrócić w Ustawienia, Kosz.” Po potwierdzeniu wracasz do listy. Automatyzację możesz przywrócić w Ustawienia > Kosz.
Obie są dostępne, gdy automatyzacja została już zapisana.
Przewodnik wprowadzający
Przy pierwszym otwarciu edytora mała karta na dole płótna o nazwie Zbuduj pierwszą automatyzację prowadzi Cię przez cztery kroki: przeciągnij wyzwalacz, przeciągnij akcję, połącz je i zapisz. Karta sama przechodzi dalej, gdy wykonujesz kolejne kroki, i zamyka się chwilę po ostatnim. Pomiń przewodnik od razu ją ukrywa. W obu przypadkach od tej pory pozostaje ukryta w tej przeglądarce.
Na telefonie karta znajduje się na prawo od paska biblioteki i nad paskiem nawigacji, więc każdy krok pozostaje czytelny.